سابقه و هدف: کاشت و پرورش درخت کُنار، به عنوان یکی از میوه های گرمسیری در مناطق گرم و خشک، از اهمیت زیادی برخوردار است و این محصول در مناطق جنوب کشور از جمله استان های خوزستان، هرمزگان، بوشهر، سیستان و بلوچستان و شهرستان های جیرفت و کهنوج کاشت و پرورش می یابد. با توجه به شرایط حاکم بر این مناطق از نظر شرایط گرم آب و هوایی و پائین بودن میزان بارندگی، کم آبی یکی از مهم ترین عواملی است که کشت و پرورش گیاهان در این مناطق را تحت تأثیر خود قرار داده و باعث ایجاد مشکلاتی برای کشاورزان گردیده است، که یافتن راهکار مقابله با آن ضروری است. از طرفی یکی از راه حل های مقابله با شرایط کم آبی و کاهش اثرات سوء تنش خشکی بر رشد و نمو و عملکرد گیاهان زراعی و باغی، استفاده از مواد فراجاذب است. مواد و روش ها: به منظور بررسی اثر کاربرد پلیمر فراجاذب بر گیرایی و رشد رویشی نهال پیوندی کُنار در شرایط تنش خشکی، آزمایشی به صورت کرت های یک بار خرد شده در قالب طرح آماری بلوک های کامل تصادفی با سه سطح آبیاری (100، 80 و 60 درصد تبخیر تجمعی از تشت کلاس A) به عنوان کرت اصلی و چهار سطح پلیمر فراجاذب A200 (صفر، 40، 80 و 120 گرم به ازای هر نهال) به عنوان کرت فرعی، با 3 تکرار بر روی 36 اصله نهال پیوندی کُنار در پژوهشکده خرما و میوه های گرمسیری در اهواز اجرا گردید. یاقته ها: نتایج تجزیه واریانس داده ها، نشان داد اثر سطوح مختلف آبیاری، ماده فراجاذب و اثر متقابل آنها بر ارتفاع نهال، قطر پایه، تعداد برگ و تعداد میانگره در واحد طول ساقه در سطح احتمال 5 درصد معنی دار است. از نظر مقایسه میانگین های سطوح مختلف آبیاری، تیمارهای 80 و 100 درصد نیاز آبی در یگ گروه آماری قرار گرفته و با هم اختلاف معنی داری ندارند، اما با تیمار 60 درصد نیاز آبی اختلاف معنی داری نشان دادند. از طرفی نتایج تجزیه و تحلیل آماری داده ها نشان داد، اثر اصلی تیمارهای آبیاری و ماده فراجاذب و اثر متقابل آنها بر برخی شاخص ها از قبیل میزان کلروفیل برگ، قطر پیوندک و طول میانگره در واحد طول ساقه، اثر معنی داری نداشت. نتیجه گیری: بر اساس نتایج این تحقیق، مصرف 80 گرم پلیمر فراجاذب باعث گردید تا با اعمال تیمار آبیاری معادل80 درصد نیاز آبی کُنار، ضمن عدم کاهش معنی دار گیرایی و رشد رویشی نهال کُنار، صرفه جویی 20 درصدی در مصرف آب در پی داشته باشد. بنابراین به منظور صرفه جویی در مصرف آب در شرایط خشکسالی و مقابله با کم آبی، مصرف 80 گرم پلیمر فراجاذب A200 در زمان کاشت نهال پیوندی کُنار به کشاورزان توصیه می گردد.

عوامل پیوندی یک جزء بسیار مهم در پیشرانه جامد است که فرایند پذیری و خواص مکانیکی، بالستیک، ایمنی و کهولت پیشرانه را تحت تاثیر قرار می دهد. در این تحقیق، سه نوع عامل پیوندی پلیمری جدید از طریق واکنش کلیک بین گلیسیدیل آزید پلیمر و پروپارژیل هیدانتوین سنتز و شناسایی شد. برهم کنش این عامل پیوندی پلیمری جدید با سطوح ذرات RDX با اسکپتروسکوپی IR بررسی شد. پیک جذب کششی گروه نیترو در cm-1 1593 به اندازه cm-1 86.7 انتقال قرمز می دهد همچنین طبق نتایج به دست آمده خواص مکانیکی پیشرانه کامپوزیتی بر پایه HTPB با عامل پیوندی پلیمری جدید، بهبود قابل ملاحظه ای را نشان می دهد. استحکام کششی ماکزیمم از 53.0 به 87.0 و ماکزیمم کرنش در نقطه شکست به مقدار 147% در دمای 25°C افزایش یافته است. نتایج DSC نشان می دهد که پایداری حرارتی عامل پیوندی پلیمری در حد قابل قبول برای بکارگیری در فرمولاسیون پیشرانه است.

کوپلیمری متشکل از وینیل بنزن (استایرن) و 2- پروپن نیتریل (آکریلو نیتریل) با استفاده از روش پلیمر شدن رادیکال آزاد و پلیمر شدن رادیکالی انتقال اتم (ATRP) بر روی سطح سلولز پیوند زده شد. به این منظور، ابتدا استایرن در حضور آغازگر پتاسیم پرسولفات (PPS) به روش پلیمر شدن رادیکال آزاد و تکنیک پلیمر شدن سوسپانسیونی بر روی سطح سلولز متصل شد. پلی استایرن پیوند شده بر روی سطح سلولز با استفاده از معرف -N برومو سوکسینیمید (NBS) برم دار شده تا درشت آغازگر لازم برای پلیمر شدن آکریلو نیتریل از طریق ATRP بدست آید. این درشت آغازگر قادر است در حصور سیستم کاتالیزوری مس (I) کلرید(CuCl)  و لیگاند 2 و ̍2- بی پیریدین(Bpy)  آکریلو نیتریل را از طریق ATRP پلیمریزه نماید. ساختار مواد سنتز شده با استفاده از میکروسکوپ الکترونی پویشی (SEM)، پراش اشعه ایکس(XRD) ، طیف سنجی مادون قرمز (FT-IR) و پایداری گرمایی آنها با آنالیز وزن سنجی حرارتی (TGA) و گرماسنج روبشی تفاضلی (DSC) بررسی شدند.

فرضیه: اصلی ترین راه بازیافت تایرهای فرسوده، آسیاب آن ها به ذرات ریز و سپس اختلاط با زمینه های مختلف به منظور بهبود خواص آن هاست. به عنوان مثال، از این لاستیک تایر آسیاب شده (GTR)، می توان برای بهبود مقاومت ضربه پلیمرهای شکننده مانند پلی استیرن (PS) استفاده کرد. در این راستا، برهم کنش ضعیف میان دو جزء ممکن است، به کاهش خواص مکانیکی منجر شود. پیوند پلیمر زمینه بر GTR، یکی از روش های موفق اصلاح لاستیک است که از مزیتی منحصر به فرد، امکان انتخاب نوع پیوند بر اساس پلیمر زمینه برخوردار است. به عنوان مثال، می توان از پیوند پلی استیرن بر سطح GTR (PS-g-GTR)، برای آلیاژ PS/GTR به عنوان سازگارکننده استفاده کرد. روش ها: در این پژوهش، با استفاده از پلیمرشدن در جای مونومر استیرن در مجاورت GTR در دو محیط توده و محلولی، PS-g-GTR سنتز شد. تغییرات درصد تبدیل مونومر و بازده پیوند با افزایش دما در سنتز توده و با افزایش مقدار شروع کننده در سنتز محلولی بررسی شد. یافته ها: بیشترین بازده پیوند (57%) و درجه پیوند (247%) در پلیمر شدن محلولی در دمای °90 با نسبت درصد مولی شروع کننده به مونومر 1و نسبت درصد وزنی GTR به مونومر 13 حاصل شد. مقایسه طیف زیرقرمز تبدیل فوریه (FT-IR) برای GTR و PS-g-GTR، ظهور قله های مربوط به حلقه بنزن را پس از پیوندخوردن به وضوح نشان داد. بر اساس جرم باقی مانده در آزمون گرماوزن سنجی (TGA)، پلیمر پیوندی سنتزشده دارای 56% وزنی پلی استیرن بود. با محاسبه مقیاس طولی ناحیه بازآرایی هماهنگ (CRR) در دمای گذار شیشه ای بر اساس آزمون گرماسنجی تفاضلی پویشی (DSC)، وزن مولکولی زنجیرهای پیوندخورده بیشتر از 104g/mol تخمین زده شد. به نظر می رسد، این پلیمر پیوندی بتواند با ایجاد سازگاری میان پلی استیرن و GTR، باعث بهبود شایان توجه مقاومت ضربه ای پلی استیرن شود.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

زمینه و هدف: علی رغم بهبود پیامدهای کوتاه مدت پیوند در دو دهه اخیر، پیامدهای طولانی مدت، بهبود چندانی نداشته است. اختلال عملکرد مزمن کلیه پیوندی، از شایع ترین علل از دست رفتن کلیه است. در این مقاله، الگو، زمان انتظار و نرخ گذر از مراحل میانی، در بیماران اختلال عملکرد مزمن کلیه پیوندی بررسی می شود که در پیش بینی نتیجه پیوند نقش مهمی دارد.روش بررسی: در یک مطالعه تک مرکزی گذشته نگر، 214 بیمار با اختلال عملکرد مزمن کلیه پیوندی، مراجعه کننده طی سال های 1376 تا 1384 به درمانگاه فوق تخصصی نفرولوژی بیمارستان امام دانشگاه علوم پزشکی ارومیه بررسی گردید. عملکرد کلیه با شاخص GFR ارزیابی و برمبنای راهنمای بالینی NKF و KCOQI در هر ویزیت طبقه بندی گردید. داده ها با روش کاپلان مایر تحلیل بقا آنالیز شد.یافته ها: میزان خام رد کلیه پیوندی با حذف موارد فوت، %26.6 طی متوسط زمانی انتظار 81.7 ماه است. 100 درصد افراد با میانگین زمانی انتظار 26.3 ماه از مرحله یک به دو رفته اند احتمال گذر از دوم به سوم برابر %88.9 با میانگین زمان انتظار 25.5 ماه، گذر از سوم به چهارم برابر %55.7 با میانگین زمان 24.9 ماه و گذر از چهارم به پنجم برابر 53.5 با متوسط زمان 18.2 ماه است. به طور کلی شتاب گذر از رتبه i به j بیمارانی که در زمان شروع فرآیند کاهشی در مرحله سه از GFR قرار دارند، سریع تر از رتبه های دو و یک است.نتیجه گیری: وضعیت بیمار طی سال اول بعد از پیوند از عوامل مهم و تعیین کننده در نرخ گذر از مراحل میانی و رد کلیه پیوندی می باشد. اقدامات درمانی در جهت جلوگیری از تخریب عملکرد در یک سال اول باعث بقا طولانی مدت پیوند می گردد.